Contoh Cerita Pendek (Cerpen) Bahasa Bali
Nama: Ni Nyoman Ayu Seri Dewi
No : 9
Kelas : 11
IIS 1
Ngipi
Matan aine panes nyentak, pas tengai jam
roras Luh Kemuning negak di kelas, jani tusing ada guru seni budaya krana ipun
sungkan, murid-murid di kelas 11 IIS 1 baangne tugas ngambar. Luh Kemuning
yadiapin ia dueg ring paplajahang, ia tusing nyidang ngambar. Timpalne, Luh
Sunari metakon.
“Ngudiang to Ning? Adi ngoyong gen?”
“Tiang tusing nyidang ngambar, Sun.”
“Mimih dewa ratu,masak monto gen sing
nyidang. Cen? Tiang gen ngambar neh.”
“Seken ne, Sun?”
“Seken. Gambar apa tagih Ning?”keto Luh
Sunari matakon.
“Coba ngambar Sang Hyang Widhi, Sun.”
“Gambar Sang Hyang Widhi?!” makesiab
Luh Sunari mara Luh Kemuning nagih ngambar Sang Hyang Widhi, patagihan timpalne
ento soleh pesan. Mejam-jam ia makeneh-keneh, kenken kone ngae ngambar Sang
Hyang Widhi lantas kenken warnin Sang Hyang Widhi.
“Kenken ngrupayang Sang Hyang Widhi ane
tusing maraga? Tusing dadi ngambar ane lenan, Ning?”
“Sing, Sun. Tiang uli makelo dot
ngambar Sang Hyang Widhi nanging tiang sing nyidang.”
Sayan paling kenehne Luh Kemuning,
sayan kepung meled apang nawang warnin Hyang Widhi. Takonine lantas Luh Kemuning.
“Nyen ngorahing apang ngambar Sang Hyang
Widhi?”
Sautina baan kenyem patakon Luh Sunari.
“Dibi tiang maan ngipi apang ngambar Sang Hyang Widhi. Kone yen tiang bisa
ngambar Sang Hyang Widhi lakar nyak degdeg keneh tiange.”
“Oh artine kenehe Kemuning tusing
degdeg?”
“Ada suba duang wai sirah tiang
klebut-klebut, Sun. Apa kaden ngranayang. Sakit sajan nok.”
“Ipianne ento ngranayang sing?”
“Mirib saja, mirib masi tusing. Suba
ping kuda-kuda tiang mabakti masi tusing nyak degdeg. Ipidanne suud mabakti jeg
nyak degdeg. Ceciren mabakti masi soleh, Sun.”
“Kenken?
”
“Biasane cekceke mamunyi di Kamulan.
Dugase ene, di duri mamunyi cekceke. Munyin cekcek masi ngelah cihna. Kone yen
di duri, tusing sanget melah. Yen di palinggihne mare kone melah.”
“Eda ento sangetanga. Ubad gen daar
apang ilang klebut-klebutne.”
“Duh, Sun. Gambarin apa tiang gambar
Hyang Widhi.”
“Gambar lenan gen ja. Ngae gambar cara
keto nak sukeh nawang.”
“Kone Luh Sunari dueg ngambar, masak
ngambar nu orin tiang gen sing nyidang.”
“Nah tiang nunas ampura. Tan konyangan tiang nyidang ngambar”
Lantas Luh Sunari nyotohang ngambar
buron teken Luh Kemuning. Ajaka dadua ngae tugas kanti suud. Sakewala tugase
suba suud lan makumpul. Luh Kemuning masi meled apang nepukin gambar Sang Hyang
Widhi. Ia makeneh-keneh. “Dija kone ada tukang ngambar sane bisa ngambar Sang
Hyang Widhi.”
Ia mategtegan baan leleh kenehne. Bengong mabalih ilehan ambarane
ane galang ngluntang. Kenehne joh sawat, tepukina sakancan punyan bunga miik
ngalub.Bulun-bulun awakne mrasa majujuk mara ngisep sakancan bunga-bungane
ditu. Meh kudang hektar kaden, lamun encen ia nyambat di kenehne lamun keto
linggah bungane ane mentik. Saget ada anak luh-luh ajaka patpat nombayang.
“Eda nepuk bunga dini, nyanan kadaut
baan miikne. Buina getahne bisa ngranayang makesiab.”
“Dadi keto?”takon Luh Kemuning.
“Uli di bungane ne nak pesu getih.”
“Dadine ene dong sakancan manusa?”
“Beneh. Manusa ane mungayang kenehne.
Anut warnan kenehne dugasne mati. Lamun putih nekehne dadi bunga putih, lamun
selem kenehne dadi Bungan mawarna selem.”
Jejeh pesan Luh Kemuning tusing madaya
ane liwatina ento sakanca manusa ane suba mati. Banianga ia matakon “Sira Jrone
niki?”
Kenyemina Luh Kemuning. “Tiang
panyamaan Luhe dugase ajak lekad pidan.”
Lu Kemuning inget teken tutur memene.
Dugase lekad kone ngajak nyama patpat. Ada getih, ada yeh nyom, ada lamas, lan
ada ari-ari. Ento nyama ane pinih leketa. Tusing ada leketan teken ento. Karman
iragane kone lakar maiketan ajak nyaman iragane. Yen melah iraga metingkah,
melah kone nyaman iraga. Bisa ngalihang tongos buina nujuhin rurung ane antes
ajak iraga.
Luh Kemuning kesor-kesor dugase nika.
“Dadine, tiang ene suba joh majalan uli mracepada.”
“Beneh pesan. Man apa tetujone mai?”
“Tiang ngalih tukang gambar.”
“Dadi joh gati ngalih tukang gambar.
Kaden be di mracepada liu ada tukang gambar.”
“Saja pesan. Sakewala tusing ada ane
bisa ngambar Sang Hyang Widhi.”
Sasukat anak-anak luh marengin anak
lekad, tumben jani ane dadianga nyama meled ngambar Sang Hyang Widhi.
Ipidan-ipidan ane barengina makejang pragat demen ngambar pipis.
“Tulungin ja titiang. Kone manyama, yen
saja manyama, sinah demen nulungin nyama.”
Makeneh-keneh anake luh ajak patpat
ento. Lantas dandane limane Luh Kemuning ajaka tangkil ka puncak gununge ane
tegeh gati. Uli ditu ia ningalin gumine linggah pesan, awakne rasanga cenik
pesan buina awakne cara tusing ada isinne. Ia mara ngrasaang awakne cenik mara
ningalin gumine linggah.
Tingalina ada anak tua ruyud ngambar di
lepihan-lepihan entale. Luh Kemuning tusing bani ngulgul. Inget masi teken
pabesen memenne. Yen ade anak nulis, keto masi yen ada anak ngambar eda pesan
gulgula, anak ia enu nulis utawi ngambar apa nu ada di kenehne, yen suba nyarik
mara kone dadi takonin.
Kanti marasa semutan, Luh Kemuning
majujuk lantas kipekina tur kaukina. “Dini bareng negak! Ene gambar ane alih
Luh?”
Kendel pesan Luh Kemuning, enggalanga
nangkilin. “Ene warnin Sang Hyang Widhi.” Mara lakar takonina adan anake ento
jeg enggalan ilang. Anake ane luh-luh ajaka patpat masi ilang kija kaden
lakuna
.
“Bangun Luh! Suba tengaine, suud monto
ngipi.”
“Yeh saget ngipi nok.”
Yadiastun Luh Kemuning ngipi dogen,
nanging degdeg kenehne suba nepukin gambar lan warnin Sang Hyang Widhi di
ipianne.
Amanat nya ap ya?
BalasHapusNama pengarangnya siapa?
BalasHapusY amanat.nya mana
BalasHapusMantap ini cerpennya
BalasHapus